Το DIBH στην καθημερινή κλινική πράξη

Το Deep Inspiration Breath Hold αποτελεί καθιερωμένη τεχνική με σαφές κλινικό όφελος.
Στην πράξη όμως, η εφαρμογή του συχνά συνοδεύεται από αυξημένο imaging, μεγαλύτερο setup time και αυξημένη πίεση στο workflow του τμήματος.

Για τον Medical Physicist, το ζητούμενο δεν είναι η αύξηση των ελέγχων, αλλά η σταθερότητα και η προβλεψιμότητα της διαδικασίας σε κάθε fraction.

​

Από τη στιγμιαία επιβεβαίωση στη συνεχή πληροφόρηση

Το CBCT αποτελεί βασικό εργαλείο επιβεβαίωσης θέσης, αλλά από τη φύση του προσφέρει στιγμιαία πληροφορία.
Η αναπνοή, όμως, είναι δυναμική μεταβλητή.

Η υπερβολική χρήση imaging στο DIBH συχνά δεν αυξάνει την ασφάλεια, αλλά λειτουργεί ως αντιστάθμιση αβεβαιότητας.

Τα διεθνή guidelines (ESTRO-ACROP και AAPM TG-302) συγκλίνουν στο ίδιο σημείο:
H βέλτιστη προσέγγιση βασίζεται στον συνδυασμό IGRT και συνεχούς, μη ιονίζουσας παρακολούθησης, με στόχο τη μείωση defensive imaging και τη βελτιστοποίηση του workflow.

​

Ενσωμάτωση, όχι αντικατάσταση

Η προσέγγιση δεν αλλάζει τη φιλοσοφία του τμήματος, αλλά τη συμπληρώνει.

Σε ένα τυπικό DIBH workflow:

1. Η αρχική επιβεβαίωση θέσης παραμένει IGRT-based

2. Ο συνεχής έλεγχος αναπνοής χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια του beam-on

3. Το imaging εφαρμόζεται όταν υπάρχει σαφής κλινικός λόγος

Το αποτέλεσμα είναι σταθερότητα στη διαδικασία, όχι επιπλέον πολυπλοκότητα.

​

Τι σημαίνει αυτό πρακτικά

• Μειώνεται η αβεβαιότητα μεταξύ fractions

• Περιορίζονται οι επαναλήψεις που γίνονται «για επιβεβαίωση»

• Ο χρόνος setup γίνεται πιο προβλέψιμος

• Οι αποφάσεις για imaging βασίζονται σε δεδομένα, όχι σε υποθέσεις

Ο Medical Physicist διατηρεί τον έλεγχο της διαδικασίας χωρίς να αυξάνει τον φόρτο.

​

Η εφαρμογή στην πράξη

Το AlignRT εφαρμόζει τη λογική του συνεχούς ελέγχου μέσω real-time, μη ιονίζουσας παρακολούθησης της επιφάνειας του ασθενούς.

Παρέχει πληροφορία για:

• τη σταθερότητα του breath hold

• αποκλίσεις κατά τη διάρκεια της ακτινοβόλησης

Δεν αντικαθιστά το IGRT, δεν αλλάζει τα υπάρχοντα πρωτόκολλα QA,
και δεν απαιτεί αλλαγή της κλινικής φιλοσοφίας.

Λειτουργεί ως εργαλείο πληροφόρησης, όχι ως επιπλέον layer ελέγχου.

​

Πότε αυτή η προσέγγιση έχει νόημα

• Το DIBH εφαρμόζεται συστηματικά

• Παρατηρείται variability μεταξύ fractions

• Το workflow επιβαρύνεται από επαναλαμβανόμενο imaging

• Υπάρχει ανάγκη για μεγαλύτερη προβλεψιμότητα στη διαδικασία

Αν τα παραπάνω δεν ισχύουν, η προσέγγιση αυτή πιθανόν να μην προσθέσει αξία — και αυτό είναι απολύτως θεμιτό.

​

​